Citaten
1 Zonder dat we het in de gaten hebben, zijn we verstrikt in een naar buiten gericht netwerk van angsten en onzekerheden. We laten doorlopend de buitenwereld bepalen hoe we ons voelen. Het zijn de anderen die ons boos, onzeker of nerveus maken. Maar eigenlijk kunnen we beter zeggen: we laten het gebeuren, we staan het zelf toe, dat we nerveus, boos en angstig worden door de anderen. Het komt er op neer dat we van ons zelfbewustzijn een soort gatenkaas hebben gemaakt. We laten doorlopend impulsen van buitenaf in ons doordringen. We zien bijvoorbeeld de grotere auto van de buurman en de indrukken daarvan laten we ongefilterd toe tot ons gevoel dat we niet goed genoeg zijn. We vinden ons de mindere van de buurman, want zijn auto is groter. Het is net als met het roken: we kunnen er aan toegeven, maar daarna zien we een andere buurman met een nog grotere auto, of er is wel iets anders wat een ander wel heeft en wij niet. De tevredenheid is daardoor ver te zoeken, want er is geen vrede in onszelf. We voelen ons te klein, te onbetekenend en tekort gedaan. Daardoor komt het, dat we de impulsen en indrukken, die van buitenaf komen, belangrijker laten zijn dan wat er werkelijk, diep in ons hart, bij ons zelf te vinden is.  | 2 Door de oefeningen en de ´zielengymnastiek´ wordt het opmerkingsvermogen krachtiger. Het vermogen om subtiele signalen van buitenaf te ervaren, neemt snel toe. Je ´ziet´ opeens meer. Allerlei dagelijkse gebeurtenissen krijgen een andere glans en er blijken steeds meer, tot dan toe ongeziene boodschappen, in verstopt te zijn. Het is dan minder van belang wat anderen vertellen en de manier waarop krijgt meer gewicht. De gemoedsgesteldheid achter de woorden wordt duidelijker en krijgt meer belang binnen de boodschap die je ontvangt. Kortom: je merkt al snel dat er achter de uiterlijke verschijning van de mensen meer zit. Het wordt duidelijker dat alles een diepere achtergrond heeft. Die verhoogde gevoeligheid daarvoor ontwikkelt zich doordat allerhande storende gedachten en gepieker bij je achterwege blijven.  | 3 Als je nu door oefeningen de ziel meer kracht geeft, je dus zelfbewuster wordt en met grotere tevredenheid in het leven gaat staan, kan het niet anders dan dat het gevoel dat je te kort komt, vanzelf minder wordt. Hierdoor zal ook het idee minder worden, dat anderen iets voor je terug zouden moeten doen. Het aangaan van dit proces, zal er voor zorgen dat je dus veel vrijer wordt in je omgang met je omgeving, je familie en je collega´s. En door die veranderde houding neemt het plezier in het werk toe, waardoor er weer meer ruimte komt voor verdere ontwikkelingen. Het is dus een proces dat zich zelf versterkt. En het is geen proces dat aan jou voorbij gaat, of van je verlangt dat je iets van je zelf inlevert. Integendeel: je levert helemaal niets in, want je eigen kracht en vrede neemt met iedere stap toe, waardoor je steeds minder het gevoel hebt tekort te komen. Doordat je in vrede bent met je zelf, ben je het ook met je omgeving. Je bent dus steeds minder afhankelijk van je omgeving voor je gevoel van tevredenheid. (En die omgeving wordt dus steeds blijer met jou...)  |
